Historia płyt

Historia standardu CD zaczęła się od opublikowania przez firmy Philips i Sony Czerwonej Księgi, definiującej płytę muzyczną CD-DA (Compact Disc - Digital Audio). W Księdze znalazły się także fundamentalne definicje fizycznych wymiarów samego nośnika oraz określono sposób umieszczania na nim danych. Normy te można określić jako niskopoziomowe - nie dotyczą one bowiem metod przechowywania plików, lecz sposobów przyporządkowania strumieniowi bitów zagłębień i wypukłości na powierzchni płyty. Specyfikacje te pozostały niezmienione aż do dzisiaj. Tak duża ilość nadmiarowych informacji pozwala na zapewnienie niewiarygodnej odporności płyty na błędy i zarysowania. Okazuje się, że zastosowanie techniki korekcji gwarantuje poprawne odzyskanie informacji z płyty audio nawet w przypadku całkowitego zniszczenia kolejnych 450 bajtów, czyli 18 całych ramek! Bity, które w rzeczywistości znajdują się obok siebie, na nośniku CD zostają umieszczone w różnych ramkach. Efektem zarysowania płyty i zniszczenia zawartości całej ramki nie jest więc utrata 192 kolejnych bitów, lecz powstanie 192 jednobitowych, oddalonych od siebie błędów.

Reklama

programy
photoshop download
gry w przegldarce
pozycjonowanie stron katowice
bit comet
pozycjonowanie warszawa
sklep internetowy
krusell